1983, die goede oude tijd

Alleen op de fiets op weg naar therapie

vogels zingen stem vol metaal, maar de zon schijnt niet.

Vandaag eens niet opgewacht door zes jongens

ze veroorzaakt het pesten zelf, dus moet ze worden behandeld.

 

Bij lekke band vroeg mentor: waar zijn je vriendinnen?

Die zijn er niet, want iedereen heeft de pest aan haar.

En je ouders, je vader is toch ziek?

Ze walgde van zichzelf, ‘ga maar naar de schoolpsych’.

 

Ze is zo gek op Latijn en Grieks en Frans is ook wel mooi,

niet de jongen maar het vak.

De laatste mode laat haar koud, ze boycot make-up,

schoolpsycholoog vindt haar rijp voor MOB.

Als ze haar best doet wordt ze vast nog eens populair,

ze vindt dat niet nodig, maar leraren en therapeute wel.

 

Ze moet worden behandeld, geen nood,

confronteren, het talent van briljante -loog.

 

Die zegt: wie voor zichzelf opkomt en zelfvertrouwen heeft

wordt niet gepakt. Kom op zeg, toon je gemotiveerd.

Werk hard aan jezelf en leg die eeuwige studieboeken weg.

 

Hulpverlener in donkerblauwe plooirok legt uit hoe ze een dame wordt.

Het meisje wil punkhaar. Dit past haar niet, herhaalt psych elke week.

 

Gisteren sloeg ze een pestkop op zijn bek, ondanks therapie,

Het loopt nu uit de hand, dus een diagnose is er waarschijnlijk niet.

Ze denkt: door mijn schuld is pa nu nog steeds heel ziek.

 

1983?

Reacties zijn gesloten.