Genoeg

Volgend jaar zit ik hier niet meer op
dit kleine paradijs in de stad

als thuisgekomen
alle kolkende idealen vinden rustige uiterwaarden

eindelijk rust ik jaag soms nog
op je voortbestaan, ja zelfs een standbeeld
zou niet genoeg zijn voor jou

op zandkorrels naast je verweerde steen
herfstbruin van nog stervende bladeren
merels zingen door uitbundig groen trotseert ijsheiligen

zo lang je hier ligt kan de wereld niet vergaan
klein en kwetsbaar
overleefde je de oorlog en bleef

bijna alles voor mij
belangrijker dan wie ook en de koning

 

Reacties zijn gesloten.