Turn left, Canada ninety miles

Vier F-zestiens in doorstart klieven mijn hoofd
wie hoort nu mijn schreeuw die verstomt in het niets?
Nee, geen Noord-Koreaanse raket zal hier komen
met al die flitsende, steil schroevende jagers.
Leg je toestel weg, hier is fotograferen verboden.
En zie: verijsde vulkanen, we fietsen er heen.
Wij twee stuiteren nu langs steile afgronden
langs ‘t golvende asfalt ontbreekt een vangrail.
Permafrost smelt hier weg, hoe ver is Canada nog?

Alaskaanse rangers moeten iets verzwijgen:  
‘Klimaatverandering? Onbekende oorzaak’.
Mexicaans restaurant zonder koffie, te duur.
‘Signorina, we willen naar Europa’. Wij delen
onze afkeer van de man die vijftig Staten bezet.

 

Mijn eerste gedicht ooit, het haalde de tweede ronde van de Turingwedstrijd.

 

Reacties zijn gesloten.