Stalker

Stil en rustig hier, nu ze haar bloedeigen man niet
ziet. Hij gaat overal naar toe en zij zit in quarantaine.
Zij controleert hem al maanden, bevriest als
hij haar negeert door alle apps die binnen tjilpen.
 
Duidelijk dat hij ergens anders wil zijn. Te vaak is ze
claimend. Inmiddels kan ze het aan haar loopneus
wijten dat hij met een wijde boog van om haar heen loopt.
Lente ’20, het is onzichtbaar als iemand je ontwijkt.
 
Alles voelt wat dik en vast aan in haar keel, hoe verlangt
ze nu naar een veilige zomer in Abisko. Het oord van
meermaandse alleenlopers in een gebied, waar mensen over
grenzen gaan die ze zichzelf niet opleggen. Slapen in verlaten
spookhuizen met dichtgepleisterde kastdeuren. De pomp in
de verregende rotspartij klinkt onaards, net als de helikopters
die vermisten zoeken rond donkere, lugubere berg Akka.
 
Haar metgezel is de koortsthermometer die veel te hoog staat.
Als ze nu wegglipt, heeft ze zelf de vrijheid die hij zoekt.

Berg Akka, Norrbotten, Zweden bij wat onstuimig weer

Reacties zijn gesloten.