Groen zoenen

 

 

 

Hordes hommels ruiken aan warme bloesemboom.

Met handen vol paardenbloemstuifmeel krijg

ik minder lucht dan anders en moet ik de mat

pakken voor de ziekte met me op de loop gaat.

 

Ik doe de zonnegroet op het terras. Maar yoga

jeukt nu als de pest. Zie het hoge gras, te lang niet

gemaaid, zoals ook mijn haren. Schotse hoog-

landers hier dichtbij staan te grazen en helpen me

 

bij buikademen. Ik geeuw om met hen te gron-

den op de aarde die ze op het eerste gezicht

de hele dag zoenen, happend naar kropaar. Licht

zonder vliegtuigstrepen dooft boven naaldbomen uit.

 

Diep in de nacht rond half 5 trek ik wat thee van

gember wat enigszins helpt, maar helemaal tof

is het nog niet. Alles zit muurvast in rechter bronchus,

zodat ik de geur van de honingshampoo niet opmerk.

 

Kijk, door het raam het eerste schijnsel

dat gloeit over vrij levend bosvee dat nog

zwaar neergezonken ligt. Zo meteen zien de

dieren mijn kussen op gestreepte witbollen.

 

Zonsondergang in Drenthe eind maart 2020

Reacties zijn gesloten.