Korstmos zilvergroen
pikzwarte lava, rode vuurresten
lichten op in avondzon voor ik
op de trillende bodem langs
de rand van de kloof inslaap.
Nipt heb ik bereik en weet je dat
ik leef. Aardbevingszwerm lees ik
onder de megagletsjer op de Katla
die me bespiedt als ik moet
plassen in de nacht. Leeggelopen
gletsjers bedreigen de
dorpelingen, maar voor die tijd
ben ik al beregend door as. Ik
lig te trillen alleen in de tent
en jij weet van niets. Verborgen
wildbranden halen het nieuws
maar niet de 5.2 op de schaal
van Richter die, net na het reserveren
van het hotel in de hoofdstad, is
bevestigd. Daar ontwaakt bij de
golvende weg voor de vlucht
naar jouw veiligheid een enorme
prop magma van 20 kilometer
diep, voor het eerst in 400 jaar.
