Zwitserlevengevoel

Aan de periode in 2017 waarin ik naar Canada en Alaska reisde houd ik goede herinneringen over. In die tijd was ik net gediagnosticeerd met een nierziekte, die maakt dat ik waarschijnlijk net niet tot mijn pensioen kan blijven werken – en enige haast voel bij het dichten. Momenteel zijn mijn nieren al aardig aangetast, maar ik voel er nog niets van. Mijn reisgedichten hebben daardoor een extra dimensie.

 

Zwitserlevengevoel

 

Jij vertelt hoe de tijd je op de hielen zit, twaalf jaar ouder dan ik.

 

‘Hoe lang moet je nog….?’

‘De pensioenleeftijd wordt nog eens 77…’

‘Vrouwen worden ouder en moeten …’

‘Hoogopgeleiden kunnen langer….’

‘Ik word wat ouder, maar kijk eens wat ik allemaal doe…’

‘Je hebt geluk, je ziet er jong uit…’

 

Ik zeg alleen: ‘Ik fiets 22 km naar mijn werk’.

Mijn bloeddruk mag niet omhoog – ik loop zo een berg op.

Negeer me als ik lang voor de pauze opsta en

tien keer per dag wat te drinken haal.

‘Parttime vegetarisch’ doe ik ‘aan de lijn’

ongemerkt niet te veel eiwit, vet, suiker, zout, cafeïne.

 

Overal om ons heen mensen die echt ziek zijn

voor wie sommigen een ijsemmer over zich heen gooien.

 

Tussen pensioengeleuter door stiekem opgelucht als

referendum donorregistratie het niet haalt.

 

 Top of the World Highway, een immens verlaten, onverharde weg in de binnenlanden van Yukon, Canada naar Alaska.
Top of the World Highway, een immens verlaten, onverharde weg in de binnenlanden van Yukon, Canada naar Alaska.

Reacties zijn gesloten.